Autor:  Elżbieta Jachowska
Download: Jaselka w St. Joseph’s

Kolęda: 

Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi:

  Wstańcie pasterze, Bóg się wam rodzi.

  Czym prędzej się wybierajcie, do Betlejem pospieszajcie

  Przywitać Pana.  2x

Wprowadzenie:

W Parafii Świętej Rodziny

Łączy nas tu miłość wielka,

Więc w te Boże narodziny

Przedstawiamy Wam Jasełka!

Kolęda:  O gwiazdo Betlejemska, zaświeć na niebie mym.

  Tak szukam Cię wśród nocy, tęsknię za światłem Twym.

  Zaprowadź do stajenki, leży tam Boży Syn,

  Bóg – Człowiek z Panny Świętej, dany na okup win.

Narrator 1

Jak co roku o tej porze,

Kiedy zima wiatrem wieje,

My, za Gwiazdą Betlejemską,

Podążamy do Betlejem.

Narrator 2

Z dala od rodzinnej ziemi

Szukaliśmy lepszej pracy,

Świętujemy między swymi,

W głębi serca wciąż Polacy.

Narrator 3

Tu w New Brunswick, w Ameryce

Zapuściliśmy korzenie

Próbujemy wcielić w życie

Lepszego bytu marzenie.

Narrator 4

Pamiętamy jakże trudna

Naszych ojców była droga,

Dźwigamy brzemię historii –

O los lepszy prosząc Boga.

Narrator 1

Więc, gdy czas narodzin Pana

I gdy zima wiatrem wieje,

My, z New Brunswick Polacy,

Podążamy do Betlejem.

Kolęda:  Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi,

Ciemna noc w jasności promienistej brodzi ,

Aniołowie się radują, pod niebiosy wyśpiewują

Gloria, Gloria, in excelsis Deo.  2x

Narrator 2

Zstąpił Anioł z wysokości

Ku zdumieniu wszystkich ludzi,

Wkrótce Bóg u Was zagości

Zanim dzionek się obudzi.

Narrator 3

Już Maryja utrudzona

Oczekuje rozwiązania,

Mimo, iż bardzo zmęczona,

To kąta nie ma do spania.

Narrator 4

Józef prowadzi Maryję,

Nikt ich przyjąć nie chce na noc,

Zabrakło miejsca w gospodzie,

Został żłóbek, stajnia, siano.

Kolęda:  Nie było miejsca dla Ciebie, w Betlejem, w żadnej gospodzie.

  I narodziłeś się, Jezu, w stajni, w ubóstwie i chłodzie.

  Nie było miejsca, choć zszedłeś, jako Zbawiciel na ziemię,

  By wyrwać z czarta niewoli nieszczęsne Adama plemię.  2x

Narrator 1

A gdy w stajence spoczęli,

Dzieciątko się narodziło,

Pieluszek nawet nie mieli,

By je w pieluszki owinąć.

Narrator 2

A Przenajświętsza Panienka

W żłóbku Dzieciątku posłała,

I by utulić płacz Synka

Kolędę Mu zaśpiewała:

Maryja śpiewa:  Zaśnij, Dziecino, piękne dziecię,

    Tyś nam pociechą na tym świecie.

    Zmruż oczęta swoje, tyś serce moje, modlitwa moja niech uśpi cię.  2x 

Narrator 3

Ubogo Pan nasz nad Pany

I Król nad Króle się rodził,

Ale od Ojca posłany,

Lud wierny On oswobodził.

Narrator 4

Patrzcie, spieszą tu Pasterze

Obudzeni w środku nocy.

Anioł im tę wieść objawił,

Co głosili ją Prorocy.

Kolęda:  Pasterzu, pasterzu, czy widzisz tam, o tam, o tam?

  To szopa, to żłóbek, dziś niebo je głosiło nam.

  O, śpieszmy uczcić Dziecię czym prędzej!

  Wszak to nasz Zbawca, Bóg nasz i Pan.

  Sam chciał się w naszej urodzić nędzy

  I przyjąć biedny, biedny nasz stan.

  O, śpieszmy więc uczcić czym prędzej to Dziecię, to Bóg nasz i Pan!

Pasterz 1

My Pasterze, prości ludzie,

Mądrych książek nie czytamy,

Ale w głębi serc czujemy,

Że Bóg przyszedł, by być z nami.

Pasterz 2

Mleko, ser i ciepłą wełnę

Chcemy złożyć jako dary,

Niech Dzieciątku dobrze służą

Wdzięcznych serc naszych ofiary.

Narrator 1

Straszny Herod spisek knuje

Śmiercią giną Niewiniątka

Ale choć mieczem wojuje

Nie dosięgnie on Dzieciątka.

Śpiew:  Ciągły niepokój na Świecie, wojny i wojny bez końca,

Jakże niepewna jest Ziemia, jękiem i gniewem drgająca…

Narrator 2

Barcelona, New York City,

Żniwo śmierci przez świat płynie,

Bo współczesny człowiek walcząc

Zapomina o Dziecinie.

Narrator 3

Dzieciąteczko Malusieńkie

Patrzy spod przymkniętych powiek

Jak tym Światem naszym włada

Tak zwany „współczesny człowiek”.

Narrator 4

Walczy mieczem obosiecznym,

Wpływy, władza i pieniądze,

Świat duchowy nie istnieje,

Liczą się zaś ludzkie żądze.

Narrator 1

Goni za szczęścia ułudą,

Seks, alkohol, dopalacze.

Staje się to jego zgubą,

A Dzieciątko w żłóbku płacze.

Narrator 2

Wchodzi w światy wirtualne,

Aby nadać radość chwili,

Zaprzysięga duszę diabłu,

A Dzieciątko w żłóbku kwili.

Narrator 3

Izoluje się od bliskich,

Myśli, że go nikt nie kocha,

Choć Bóg zesłał swego Syna,

A Dzieciątko w żłóbku szlocha.

Narrator 4

Ma znaczenie „tu i teraz”,

Żeby jak najwięcej przeżyć

A modlitwę i refleksję

Do lamusa czas już włożyć.

Narrator 1

Jezu w żłobie narodzony

Ratuj Świat, co z bólu płacze.

Daj nadzieję i daj siłę,

Nie pogrążaj nas w rozpaczy.

Narrator 2

Patrzcie, idą Trzej Królowie,

Bo Gwiazdę jasną ujrzeli,

Wiara serca ich prowadzi,

Ciebie za Króla przyjęli.

Kolęda:  Mędrcy świata, Monarchowie, gdzie spiesznie dążycie?

  Powiedzcież nam, Trzej Królowie:  chcecie widzieć Dziecię?

  Ono w żłobie nie ma tronu, ni berła nie dzierży,

  A proroctwo Jego zgonu już się w świecie szerzy.  2x

Narrator 3

Niosą dary i w pokorze

Jezuskowi hołd oddają.

Złoto, kadzidło i mirrę

U stóp Dzieciątka składają.

Narrator 4

Niechaj mądrość Twoją Bożą

Trzej Królowie nam objawią,

A gdy wrócą do swych krain

Niech Twe imię wszędzie sławią.

Narrator 1

Gdy na niebie gwiazda świeci

Do Stajenki idą dzieci,

Niosą dla Dzieciątka dary

Serc i dusz wdzięczne ofiary.

Kolęda:  Pójdźmy wszyscy do stajenki, do Jezusa i Panienki.

  Powitajmy Maleńkiego i Maryję, Matkę Jego.  2x

    Witaj, Jezu ukochany, od Patriarchów czekany,

  Od Proroków ogłoszony, od narodów upragniony.  2x

Dziecko 1

Witaj, małe Dzieciąteczko!

Witaj, śliczne Paniąteczko!

Przyjmij od nas ciepłe mleczko

Oraz książeczkę z bajeczką!

Dziecko 2

Nasze serca się radują

I bardzo Ci dziś dziękują,

Żeś przyszedł tu, by być z nami

W żłóbku, między bydlątkami.

Narrator 2

Dzieci serca ucieszyły

Dzieciątku się pokłoniły

Opowiedzą, co widziały.

Pobłogosław, Jezu mały!

Narrator 3

Roznieć w sercach naszych wiarę,

Naucz kochać ponad miarę,

Naucz dzielić się z innymi

Szczodrymi darami Twymi!

Narrator 4

Niech człowiek wspiera człowieka,

Niech nie kłamie, nie narzeka,

Niech podzieli się tu z nami

Boskimi przykazaniami.

Narrator 1

Z wiarą, nadzieją, miłością

Drzwi domu otworzy gościom.

Tym bardzo oczekiwanym,

Jak i takim mniej nam znanym.

Narrator 2

Pamiętajcie, Bóg tu przyszedł,

By Świat zbawić swoim zgonem,

Nie pogardził nędznym żłóbkiem

I Panienki Świętej łonem.

Narrator 3

Narodzony tak jak człowiek,

Bóg prawdziwy z wieków wieka,

Leży w chłodzie na sianeczku

I na Ciebie też tam czeka.

Narrator 4

Niech On żyje w sercach naszych,

Gdy go wdzięcznie przyjmujemy.

Król i Zbawca, Bóg i Człowiek,

Wraz z nim dziś się radujemy!

Narrator 1

Chodźmy wszyscy do Stajenki,

Pokłon piękny mu oddajmy,

A by serca swe ucieszyć

Radośnie Mu zaśpiewajmy!

Kolęda:  W żłobie leży, któż pobieży kolędować Małemu,

  Jezusowi Chrystusowi dziś nam narodzonemu?

  Pastuszkowie, przybywajcie, Jemu wdzięcznie przygrywajcie, jako Panu naszemu.  2x

  My zaś sami z piosneczkami za Wami pospieszymy,

  A tak tego Maleńkiego niech wszyscy zobaczymy,

  Jak ubogo narodzony, płacze w stajni położony, więc go dziś ucieszymy.  2x

Zakończenie:

Wszystkich pięknie zapraszamy

Dzielcie z nami to, co mamy.

Radość z narodzenia Pana

Niechaj Światu będzie znana!

Kolęda:

Jezusa narodzonego wszyscy witajmy, Jemu po kolędzie dary wzajem oddajmy

Oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło, skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.

Oddajmy za złoto wiarę, czyniąc wyznanie, że to Bóg i człowiek prawy leży na sianie;

Oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło, skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.

Oddajmy też za kadzidło Panu nadzieję, że Go będziem widzieć w niebie, mówiąc to śmiele;

Oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło, skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.

Oddajmy za mirrę miłość na dowód tego, że Go nad wszystko kochamy z serca całego;

Oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło, skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.

Przyjmij, Jezu, na kolędę te nasze dary, przyjmij serca, dusze nasze za swe Ofiary’

Byśmy kiedyś w niebie posiąść mogli Ciebie, posiąść mogli Ciebie na wieki wieków.